Από τις αθλητικές στιγμές που θα θυμόμαστε για μια ζωή. Το ημερολόγιο έδειχνε 4 Ιουλίου του 2004, όταν η Εθνική Ελλάδας του Ότο Ρεχάγκελ έγραφε Ιστορία στα γήπεδα της Πορτογαλίας, νικώντας τους Ίβηρες -για δεύτερη φορά- μέσα στο “σπίτι” και κατακτώντας το Euro 2004.
“Εθνική” επέτειος! Πέρασαν 19 χρόνια, αλλά μοιάζει σαν χθες. Η Εθνική Ελλάδας έπαιζε σαν μια καλοδουλεμένη μηχανή, ο Ότο Ρεχάγκελ ήταν ο ιδανικός καθοδηγητής και όλοι τους μας έκαναν να “χάσουμε” τις φωνές μας, ουρλιάζοντας για την κατάκτηση του Euro 2004 της Πορτογαλίας.
Το πιο όμορφο “ταξίδι” της Εθνικής ποδοσφαίρου δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Θα μνημονεύεται και θα προκαλεί συγκίνηση, ακόμα και σε αυτούς που δεν το έζησαν, αλλά ακούνε τις ιστορίες που τους διηγούνται.
Το γκολ του Χαριστέα που μας έστειλε στα… ουράνια. Η ηγετική παρουσία του MVP, Θοδωρή Ζαγοράκη. Η αύρα του Ότο Ρεχάγκελ, που έκανε τους παίκτες μας να μοιάζουν ανίκητοι και να βγάζουν ένα απίστευτο πρόσωπο. Η γκρίνια των Ιβήρων, πριν τον τελικό, για τον Γερμανό διαιτητή του τελικού, Μάρκους Μερκ. Η απουσία του Γιώργου Καραγκούνη από τον «μεγάλο» αγώνα, λόγω καρτών. Το «ντου» του Jimmy Jam στον αγωνιστικό χώρο, τη στιγμή που οι Πορτογάλοι πίεζαν για το γκολ. Το κλαμμένο πρόσωπο του Κριστιάνο Ρονάλντο, μετά το τέλος του ματς.
Το ξέσπασμα κάθε Έλληνα, με το σφύριγμα της λήξης και οι Ιστορικοί πανηγυρισμοί στις πόλεις της Ελλάδας αλλά και σε κάθε σημείο του πλανήτη που υπήρχε γαλανόλευκη ψυχή. Τα γούρια που κρατούσε ο καθένας από εμάς σε κάθε ματς (ούτε θέση δεν άλλαζε ο κόσμος για να μην γκαντεμιάσει το ματς, ούτε καν ποτήρι που έπινε καφέ). Όλα αυτά και άλλα πολλά.
Όλες εκείνες οι στιγμές και ΦΥΣΙΚΑ η αποστολή της Εθνικής “άγγιξαν” το μυθικό και το επικό στο μυαλό μας. Άλλωστε, όταν όλες οι πιθανότητες είναι… κόντρα και το αουτσάιντερ θριαμβεύει, τότε γράφεται “χρυσή” ιστορία!
Και να μην ξεχνιόμαστε… στον τελικό που έγινε σαν σήμερα πριν 19 χρόνια, η Ελλάδα νίκησε την οικοδέσποινα Πορτογαλία με 1-0 και χάραξε το όνομά του στις καρδιές μας, κατακτώντας το “τιμημένο”!
Σε ηλικία 65 ετών και 10 μηνών, ο Ότο Ρεχάγκελ έγινε ο γηραιότερος προπονητής που σήκωσε το τρόπαιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και έγινε… ένας από εμάς.
Περίπου 24 ώρες μετά τον τελικό και με τους Έλληνες να μην έχουν ακόμα συνέλθει από τους ολονύκτιους πανηγυρισμούς, οι θριαμβευτές επέστρεψαν στην Αθήνα για να “αποθεωθούν” από τη λαοθάλασσα που τους περίμενε. Μόνο μια τέτοια χαρά, θα μπορούσε να ενώσει τόσο κόσμο.
Παραλήρημα, κλάμα και… όλε! Μποτιλιάρισμα χιλιομέτρων στην Αττική Οδό, με το πούλμαν που μετέφερε τους παίκτες από το «Ελευθέριος Βενιζέλος» στο Καλλιμάρμαρο να πηγαίνει σχεδόν σημειωτόν. Χρειάστηκαν τρεις ώρες για να καλύψει αυτή τη διαδρομή των λίγων χιλιομέτρων.
Εκεί, είχαμε και το αποκορύφωμα των πανηγυρισμών, σε ένα καλοκαίρι που στη συνέχειά του είχε και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.
Οι Φάνης Κατεργιαννάκης, Αντώνης Νικοπολίδης, Κώστας Χαλκιάς, Στέλιος Βενετίδης, Γιάννης Γκούμας, Τραϊανός Δέλλας, Μιχάλης Καψής, Νίκος Νταμπίζας, Γιούρκας Σεϊταρίδης, Τάκης Φύσσας, Γιώργος Γεωργιάδης, Στέλιος Γιαννακόπουλος, Θοδωρής Ζαγοράκης, Γιώργος Καραγκούνης, Κώστας Κατσουράνης, Παντελής Καφές, Βασίλης Λάκης, Άγγελος Μπασινάς, Βασίλης Τσιάρτας, Ζήσης Βρύζας, Ντέμης Νικολαϊδης, Δημήτρης Παπαδόπουλος, Άγγελος Χαριστέας και Ότο Ρεχάγκελ σήκωσαν το “γα@@@@νο” μπροστά στον Ελληνικό λαό!
