Μια σημαντική σελίδα έκλεισε στον ΑΟ Μιλτιάδη, καθώς ο Τάσος Κωνσταντακόπουλος αποχώρησε από την ομάδα, μετά από δύο γεμάτα χρόνια προσφοράς, παρουσίας και αξιοσημείωτης σταθερότητας κάτω από τα δοκάρια.
Ο ικανότατος τερματοφύλακας υπήρξε βασικό στέλεχος της ομάδας τόσο στην επιτυχημένη σεζόν ανόδου από την Α’ Τοπική, όσο και στη Γ’ Εθνική, όπου ο Μιλτιάδης έδειξε αξιόμαχο πρόσωπο χωρίς να κινδυνεύσει ουσιαστικά σε κανένα σημείο της χρονιάς.
Ο Κωνσταντακόπουλος αποτελεί μια πολύπειρη και σεβαστή προσωπικότητα στα γήπεδα της Μεσσηνίας, με πλούσια πορεία σε Διαβολίτσι, Καλαμάτα, Πάμισο, Θουρία, ΑΕ Μάνης και ΑΟ Φαραί, πριν φορέσει τη φανέλα του Μιλτιάδη και καθιερωθεί ως ηγετική μορφή.
Σε δήλωσή του μετά την αποχώρηση, εμφανίστηκε συγκινημένος, ευχαρίστησε τη διοίκηση, το προπονητικό επιτελείο και τον κόσμο του συλλόγου:
«Δύο χρόνια ζήσαμε μεγάλες στιγμές. Ζήσαμε άνοδο, ζήσαμε μία πολύ ωραία χρονιά στη Γ’ Εθνική, χωρίς να κινδυνεύουμε σε καμία περίπτωση. Ευχαριστώ θερμά τον Πρόεδρο κ. Μιχαλόπουλο, τον κ. Γαλάνη και τον κόσμο. Ευχαριστώ επίσης τον προπονητή κ. Μαγκαφίνη που έδειξε εμπιστοσύνη στις ικανότητές μου και μου έδωσε χρόνο συμμετοχής. Να είναι καλά και του εύχομαι τα καλύτερα. Εύχομαι επίσης στο νέο προπονητή να πετύχει τους στόχους της ομάδας, γιατί πλέον είμαι φίλαθλος του Μιλτιάδη και όποτε μπορώ θα πηγαίνω και θα παρακολουθώ την ομάδα.»
«Ήθελα να παραμείνω πολύ στην ομάδα, αλλά λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων δεν μπόρεσα να συνεχίσω. Εύχομαι ότι καλύτερο πραγματικά μέσα από την καρδιά μου για τη νέα χρονιά. Ο πρόεδρος και η διοίκηση να υλοποιήσουν το όραμα που έχουν. Είναι ένας άνθρωπος που του αξίζουν πολλά, να έχει υγεία και να στηρίξει την ομάδα και το χωριό που τον αγαπούν στον τόπο του.»
Ο Τάσος Κωνσταντακόπουλος αποχωρεί με το κεφάλι ψηλά, έχοντας συμβάλει τα μέγιστα στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδας, αφήνοντας μόνο θετικές εντυπώσεις σε όσους συνεργάστηκαν μαζί του. Ο ΑΟ Μιλτιάδης χάνει έναν σταθερό τερματοφύλακα, αλλά κερδίζει έναν φίλο, υποστηρικτή και… μόνιμο θεατή στις κερκίδες.
