Η ανακοίνωση της αθηναϊκής ομάδας.
Θέση υπέρ της αναδιάρθρωσης στο ελληνικό πρωτάθλημα πήρε η Καλλιθέα, η οποία με εκτενή ανακοίνωση τοποθετήθηκε σχετικά με τις συζητήσεις που έχουν ανοίξει για τη δομή της Super League.
Σύμφωνα με την Καλλιθέα, η σεζόν 2026/27 αποτελεί σημαντική ευκαιρία για την ελληνική λίγκα να κάνει ένα βήμα μπροστά και να πλησιάσει τα πρότυπα των κορυφαίων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, μέσω δομικών αλλαγών που θα ενισχύσουν τη συνολική της εικόνα.
Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι το σημερινό format των 14 ομάδων, σε συνδυασμό με τα playouts, δημιουργεί έντονη πίεση για μεγάλο αριθμό συλλόγων που κάθε χρόνο βρίσκονται κοντά στον υποβιβασμό.
Ως βασική πρόταση προβάλλεται η αύξηση των ομάδων της Super League σε 16, με προοπτική περαιτέρω επέκτασης στις 18, κάτι που – όπως υποστηρίζεται – θα οδηγήσει σε μεγαλύτερο ανταγωνισμό, περισσότερες ευκαιρίες για εξέλιξη νεαρών παικτών και συνολικά σε μια πιο ισορροπημένη και βιώσιμη λίγκα, τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά, προς όφελος του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Τη σεζόν 2026/27, η Super League έχει την ευκαιρία να επιστρέψει ανάμεσα στα 10 κορυφαία πρωταθλήματα της UEFA. Πρόκειται για μια συγκυρία κατά την οποία η διοργάνωση οφείλει να αξιοποιήσει την ευκαιρία για μεταρρύθμιση με τρόπο που να αντανακλά τα πρότυπα και τις βέλτιστες πρακτικές των κορυφαίων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.
Σήμερα, μεταξύ των 12 κορυφαίων πρωταθλημάτων της UEFA, η Super League είναι η μοναδική διοργάνωση με μόλις 14 ομάδες και μία από τις μόλις δύο που διατηρούν play-out υποβιβασμού, εκθέτοντας το 43% των ομάδων της κατηγορίας στον κίνδυνο του υποβιβασμού.
Πέρα από τις έξι ομάδες των play-out, υπάρχουν ακόμη περισσότεροι σύλλογοι που αναγκάζονται να λειτουργούν υπό τη διαρκή σκέψη της αποφυγής του υποβιβασμού — χαρακτηριστικά, τη φετινή σεζόν ακόμη και ο 6ος ΟΦΗ βρισκόταν μόλις τρεις βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού μέχρι και τον Ιανουάριο. Στην πράξη, περισσότερες από τις μισές ομάδες βρίσκονται κάθε χρόνο σε μάχη παραμονής, σε πλήρη αντίθεση με όσα ισχύουν στα υπόλοιπα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Γιατί έχει σημασία
Με τόσο μεγάλο αριθμό συλλόγων υπό τέτοια απειλή, έχει παγιωθεί μια κουλτούρα βραχυπρόθεσμου φόβου αντί μακροπρόθεσμης ανάπτυξης, με σημαντικές αρνητικές αγωνιστικές και οικονομικές συνέπειες που επηρεάζουν συνολικά το ελληνικό ποδόσφαιρο συμπεριλαμβανομένων των μεγαλύτερων συλλόγων και των εθνικών ομάδων (ανδρών και νέων).
Πρώτον, ανάλυση που δημοσίευσε η Transfermarkt τον Φεβρουάριο του 2026 κατέδειξε ότι η Super League βρίσκεται στην τελευταία θέση (20η) μεταξύ των 20 κορυφαίων πρωταθλημάτων της UEFA ως προς το ποσοστό συνολικών αγωνιστικών λεπτών συμμετοχής σε ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών τη φετινή σεζόν. Σε πέντε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οι νεαροί ποδοσφαιριστές είχαν πάνω από το 20% των συνολικών λεπτών συμμετοχής, ενώ σε δέκα πρωταθλήματα ξεπερνούν το 15%. Στη Super League, αντιθέτως, το ποσοστό αυτό παραμένει κάτω από το 5%. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγαλύτερη απειλή του υποβιβασμού στην Ευρώπη σχετίζεται με την μικρότερη συμμετοχή νεαρών ποδοσφαιριστών στην Ευρώπη.
Δεύτερον, ως αποτέλεσμα του σημερινού συστήματος που αποθαρρύνει τη χρήση νεαρών ποδοσφαιριστών, οι μεσαίοι και μικρότεροι σύλλογοι της Super League στερούνται δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε δυνητικά έσοδα από μεταγραφές.
Τις τελευταίες τρεις σεζόν, οι σύλλογοι της Super League, εξαιρουμένων των παραδοσιακών πέντε κορυφέων, έχουν αποκομίσει συνολικά μόλις 9 εκατομμύρια ευρώ από την πώληση 12 Ελλήνων ποδοσφαιριστών. Την ίδια στιγμή, αντίστοιχοι σύλλογοι στο Βέλγιο (8η θέση UEFA) έχουν εισπράξει 130,5 εκατομμύρια ευρώ από την πώληση 36 Βέλγων ποδοσφαιριστών, στην Τσεχία (10η θέση UEFA) 30,2 εκατομμύρια ευρώ από 31 Τσέχους ποδοσφαιριστές και στην Πολωνία (12η θέση UEFA) 32,4 εκατομμύρια ευρώ από 25 Πολωνούς ποδοσφαιριστές.
Με απλά λόγια, η συστημική αποστροφή προς το ρίσκο έχει αφήσει μεγάλα οικονομικά οφέλη εκτός των ταμείων των συλλόγων και των ποδοσφαιριστών. Παράλληλα, μια πιο ενεργή και κερδοφόρα μεταγραφική αγορά θα ωθούσε την άνοδο του αγωνιστικού επιπέδου σε ολόκληρη τη διοργάνωση.
Τρίτον, η ετήσια εκτεταμένη μάχη παραμονής και ο συνακόλουθος κίνδυνος οικονομικής καταστροφής καθιστούν εξαιρετικά δύσκολο για τους συλλόγους να δώσουν προτεραιότητα σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις στα γήπεδά τους, στα προπονητικά τους κέντρα, στις ακαδημίες, στις αθλητικές τεχνολογίες, στα δίκτυα scouting, στην ανάπτυξη του brand τους και σε άλλους κρίσιμους τομείς, γνωρίζοντας ότι αυτές οι επενδύσεις μπορούν να εξαφανιστούν μέσα σε μία σεζόν.
Μία βασική λύση στα προβλήματα που περιγράφονται παραπάνω είναι η επέκταση της Super League σε 16 ομάδες και μελλοντικά σε 18 ομάδες.
Η Super League 2 διαθέτει ξεκάθαρα αρκετούς συλλόγους με τη φιλοδοξία και τη ικανότητα να κάνουν το βήμα προς τη Super League χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα του πρωταθλήματος. Αντιθέτως, το πιθανότερο μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα είναι η εισροή περισσότερου ταλέντου στο πρωτάθλημα, η δημιουργία μιας πιο ισχυρής μεταγραφικής αγοράς και τέλος η άνοδος του αγωνιστικού επιπέδου.
Συνολικά, παρά τη δύσκολη κατάσταση στην οποία λειτουργεί και την εμφανή ανάγκη αλλαγών, η Super League 2 έχει αποτελέσει φυτώριο για τη Super League. Νωρίτερα μέσα στη σεζόν, ο Andrews Tetteh πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική ομάδα, ενώ ο Marios Vichos έλαβε την πρώτη του κλήση σε εθνική ομάδα, με αμφότερους να έχουν εξελιχθεί μέσα από τη Super League 2 — ο Tetteh σε διάστημα δυόμισι σεζόν και ο Vichos σε διάστημα τεσσάρων σεζόν. Αναλύοντας περισσότερο τα δεδομένα, 29 από τους 200 κορυφαίους ποδοσφαιριστές της φετινής Super League (14,5%), με βάση τις αξιολογήσεις της Sofascore ως δείκτη απόδοσης, έχουν αγωνιστεί στη Super League 2 μέσα στις τελευταίες τρεις σεζόν.
Εάν οι κορυφαίοι σύλλογοι της Super League 2 προβιβαστούν στη Super League, αυτό θα επιτρέψει στη δεύτερη κατηγορία να εστιάσει ακόμη περισσότερο στην ανάπτυξη και πώληση ποδοσφαιριστών.
Ανάμεσα στα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ο υποβιβασμός είναι ιδιαίτερα καταστροφικός για τις ομάδες στην Ελλάδα, καθώς η δεύτερη κατηγορία δεν έχει οργανωθεί με τρόπο που να διασφαλίζει μια εύλογη οικονομική βιωσιμότητα για τους συλλόγους. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί ιστορικοί σύλλογοι οδηγήθηκαν γρήγορα — αν όχι άμεσα — από τη Super League στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και στη χρεοκοπία. Η επέκταση της Super League, σε συνδυασμό με ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, θα μπορούσε να μειώσει αυτή την πίεση σε σημαντικό βαθμό».
