Μια αναγκαία παρέμβαση για το μέλλον του ανδρικού βόλεϊ.
Το ελληνικό βόλεϊ χρειάζεται άμεσες πρωτοβουλίες πριν η συρρίκνωση του ανδρικού τομέα γίνει μη αναστρέψιμη.
Με αφορμή τη φετινή διοργάνωση του πρωταθλήματος Κ-17 αγοριών της ΕΣΠΕΠ, όπου συμμετοχή δήλωσαν μόλις τέσσερα σωματεία, θεωρώ πως ήρθε η στιγμή να ανοίξει με σοβαρότητα και ειλικρίνεια μια μεγάλη συζήτηση για το μέλλον του ανδρικού βόλεϊ στην Ελλάδα.
Ο συγκεκριμένος αριθμός δεν αποτελεί απλώς μια συγκυριακή αρνητική εικόνα.
Είναι ένα ξεκάθαρο καμπανάκι κινδύνου για την κατάσταση που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα αγοριών.
Μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται με σιωπή ή με τη λογική ότι «κάπως θα λυθεί από μόνη της».
Το ελληνικό βόλεϊ χρειάζεται άμεσα πρωτοβουλίες, νέες ιδέες και κυρίως αποφάσεις που θα δώσουν πραγματικές αγωνιστικές προοπτικές στους νεαρούς αθλητές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θεωρώ πως πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η δυνατότητα οι αθλητές των αναπτυξιακών τμημάτων των σωματείων της Volley League και της Pre League να μπορούν να αγωνίζονται παράλληλα σε ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών που συμμετέχουν στα πρωταθλήματα των Ενώσεων.
Σήμερα, αρκετοί νεαροί αθλητές υψηλού επιπέδου προπονούνται καθημερινά, όμως δεν αποκτούν ουσιαστικές αγωνιστικές παραστάσεις σε ανδρικό επίπεδο.
Την ίδια στιγμή, πολλά σωματεία των τοπικών κατηγοριών δυσκολεύονται να στελεχώσουν ανταγωνιστικές ομάδες και να διατηρήσουν ενεργά ανδρικά τμήματα.
Μια τέτοια δυνατότητα θα μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος όλων:
✓Οι νεαροί αθλητές θα αποκτούν συμμετοχές και εμπειρίες μέσα από πραγματικούς αγώνες.
✓Τα σωματεία των Ενώσεων θα ενισχυθούν αγωνιστικά και οργανωτικά.
✓Τα τοπικά πρωταθλήματα θα αποκτήσουν μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και ενδιαφέρον.
✓Η μετάβαση των αθλητών από τις ακαδημίες στο ανδρικό βόλεϊ θα γίνει πιο ομαλή και ουσιαστική.
Φυσικά, για λόγους ισονομίας, θα πρέπει να εξαιρεθούν τα σωματεία που ήδη συμμετέχουν στα πρωταθλήματα των Ενώσεων με αναπτυξιακή ή δεύτερη ομάδα στη Β’ Εθνική, ώστε να διατηρηθεί η ισορροπία των διοργανώσεων.
Η συγκεκριμένη σκέψη δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα απέναντι σε κανέναν.
Αντίθετα, αποτελεί μια αγωνία για το πού οδηγείται το ανδρικό βόλεϊ εάν συνεχίσουμε να παρακολουθούμε παθητικά τη μείωση των ομάδων και των αθλητών χωρίς να λαμβάνονται ουσιαστικές πρωτοβουλίες.
Δυστυχώς, εάν δεν υπάρξουν άμεσα αποφάσεις με αναπτυξιακή λογική και πραγματική σύνδεση των νεαρών αθλητών με την αγωνιστική δράση, τα επόμενα χρόνια θα βλέπουμε σταδιακά την αποδυνάμωση — και σε ορισμένες περιοχές ακόμη και την εξαφάνιση — του ανδρικού βόλεϊ.
Το βόλεϊ χρειάζεται γέφυρες και συνεργασίες.
Χρειάζεται να δώσουμε στα νέα παιδιά λόγο να παραμείνουν στο άθλημα και να αισθανθούν ότι υπάρχει πραγματική προοπτική εξέλιξης.
Γιατί το μέλλον του ελληνικού βόλεϊ δεν θα κριθεί μόνο στις μεγάλες κατηγορίες.
Θα κριθεί κυρίως στο αν θα καταφέρουμε να κρατήσουμε ζωντανή τη βάση του αθλήματος
