Μία συγκινητική ανάρτηση έκανε ο Στέλιος Τιμπλαλέξης, ανακοινώνοντας την αποχώρησή του από το μεσσηνιακό ποδόσφαιρο, καθώς αποφάσισε να επιστρέψει στον τόπο του μετά από πέντε χρόνια παρουσίας στη Μεσσηνία.
Ο έμπειρος ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε με επιτυχία σε ομάδες όπως ο Πανθουριακός, ο Ακρίτας Κορώνης και ο Πάμισος Μεσσήνης, έκανε τον δικό του απολογισμό, ευχαριστώντας ανθρώπους, παράγοντες, προπονητές, φροντιστές και συμπαίκτες που σημάδεψαν την πορεία του.
Μέσα από τη δήλωσή του, αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στους ανθρώπους που τον στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια, ενώ ξεχωριστή μνεία έκανε στους Ετεοκλή Δεμπεγιώτη, Βαγγέλη Κουλόπουλο και Γιώργο Αριστομενόπουλο, τους οποίους χαρακτήρισε «δεύτερη οικογένειά» του.
Ο Τιμπλαλέξης αφήνει πίσω του ένα σημαντικό αποτύπωμα στα γήπεδα της Μεσσηνίας, έχοντας κερδίσει τον σεβασμό και την εκτίμηση όσων συνεργάστηκαν μαζί του. Παρότι αποχαιρετά το τοπικό ποδόσφαιρο της περιοχής, ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται για ένα οριστικό αντίο, αλλά για ένα «εις το επανιδείν».
Η δήλωση του Στέλιου Τιμπλαλέξη
«Μετά το τέλος της φετινής σεζόν, μιας πραγματικά δύσκολης χρονιάς, πήρα μια πολύ σημαντική απόφαση: να επιστρέψω σπίτι μου. Μαζί με αυτή την απόφαση, ήρθε και η στιγμή να αποχαιρετήσω το μεσσηνιακό ποδόσφαιρο.
Ήταν πέντε πανέμορφα χρόνια, γεμάτα έντονες στιγμές, χαρές, δυσκολίες και εμπειρίες που θα θυμάμαι για όλη μου τη ζωή. Ήρθα σε αυτή την πόλη ως ένας άγνωστος και φεύγω έχοντας αποκτήσει πραγματικούς φίλους και ανθρώπους που θα κουβαλάω πάντα στην καρδιά μου.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα αυτά τα χρόνια. Τον κύριο Αγαθοκλή Χριστόπουλο και τον κύριο Ιωάννη Ζέπο, με τους οποίους ζήσαμε μια εκπληκτική χρονιά στην πρώτη παρουσία του Πανθουριακού στη Γ’ Εθνική. Τον Άκη Γεωργουλό, που μου έμαθε τι σημαίνει να αγαπάς πραγματικά το χωριό και την ομάδα σου στον Ακρίτα Κορώνης. Και φυσικά τον Γιώργο Πετρουλάκη, που μου έμαθε τι σημαίνει οικογένεια μέσα σε μια ομάδα και που από την πρώτη μέρα με έκανε να νιώσω σαν να βρίσκομαι εδώ χρόνια. Μια φορά Πάμισος, για πάντα Πάμισος.
Επίσης είχα την τεράστια τιμή να συνεργαστώ με δύο από τους καλύτερους φροντιστές, τον κύριο Ηλία Αποστολόπουλο και τον κύριο Αβραάμ Αθηνέλη, δύο ανθρώπους πολυτέλεια για το μεσσηνιακό ποδόσφαιρο.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συμπαίκτες μου. Από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, έμαθα κάτι από τον καθένα ξεχωριστά. Όμως θέλω να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά σε τρία άτομα: τον Ετεοκλή Δεμπεγιώτη, τον Βαγγέλη Κουλόπουλο και τον Γιώργο Αριστομενόπουλο. Ήσασταν η δεύτερη οικογένειά μου εδώ. Περάσαμε μαζί δύσκολες αλλά και πανέμορφες στιγμές και θα έχετε πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά και στη ζωή μου.
Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου.
Δεν λέω αντίο, αλλά θα τα πούμε σύντομα.»
