Ο Ανδρέας Τετέι θα πρέπει να θεωρείται παρελθόν για την Κηφισιά, αφού θα συνεχίσει την καριέρα του από το 2026 στον Παναθηναϊκό και αποχαιρέτησε την ομάδα του μέσα από ένα συγκινητικό video.
Μετά από μία τρομερή σεζόν που τον έφερε μέχρι την Εθνική Ελλάδας, ο Ανδρέας Τετέι είπε το δικό του “αντίο” στην Κηφισιά, λίγο πριν αλλάξει φανέλα για να φορέσει το τριφύλλι του Παναθηναϊκού. Ο διεθνής επιθετικός εμφανίστηκε δακρυσμένος στην κάμερα και έδειξε τα συναισθήματά του για την αθηναϊκή ομάδα.
Η ανάρτηση του Ανδρέα Τετέι
«Είμαι ο Ανδρέας Τετέι και αυτό είναι το αντίο μου. Είναι το πιο δύσκολο αντίο και η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να έρθει αυτή η στιγμή τόσο γρήγορα αυτήν τη χρόνια. Μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο. Δεν το περίμενα ότι αυτή η ιστορία στην Κηφισιά θα κρατούσε έξι χρόνια. Είμαι ευγνώμων γιατί αυτά τα χρόνια δεν θα τα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.
Η σχέση μου με τον Πάνο Πρίτσα είναι… Δεν μπορώ να το περιγράψω… Σαν μεγαλύτερος αδελφός. Με έχει στηρίξει πάρα πολύ. Χωρίς τον κύριο Πρίτσα θα ήμουν ένα τίποτα στην Κηφισιά. Ήταν ο άνθρωπος που με στήριξε, με βοήθησε κι ένας από τους λόγους που έγιναν όλα αυτά. Πέρα από πρόεδρος κοιτούσε πάντα το καλύτερο για μένα. Με βάφτισε. Ήταν πάντα εκεί σε καλές και δύσκολες στιγμές.
Θυμάμαι το γκολ στη Νέα Σμύρνη. Ήταν το ιστορικό γκολ που η Κηφισιά πήρε την άνοδο στη Super League 2. Aπό εκείνο το ματς ξεκίνησε ο κόσμος να με μαθαίνει.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την άνοδο από τη Β’ στην Α’ Κατηγορία, την πρώτη χρονιά. Δεν ήθελα να φύγω όταν ήρθε η πρόταση από τη Βίμποργκ. Ήθελα να βοηθήσω να βγει η ομάδα στην Α’ Εθνική επειδή εκεί της αξίζει να είναι.
Δεν θα γινόταν να μην ήμουν στην Καλαμάτα για να πανηγυρίσουμε μαζί. Ήμουν σίγουρος ότι θα κερδίζαμε εκείνο το ματς. Πήγα στα αποδυτήρια να πανηγυρίσω μαζί τους σαν να έβαλα εγώ αυτό το γκολ. Θα κρατήσω για πάντα αυτή την επικαλαμίδα με το τρόπαιο της Super League 2 και τη μητέρα μου. Είναι από τις πιο ευτυχσιμένες μέρες της ζωής μου.
Θα είμαι πάντα δίπλα την Κηφισιά. Όπου και να είναι. Θα τη στηρίζω για μια ζωή. Μια αγκαλιά με τον Πάνο, τον κύριο Χρήστο και τον Κωνσταντίνο. Είμαι και θα είμαι ο πιο φανατικός οπαδός της ομάδας».
